رۋحىمنىڭ ءيسى اڭقىپ عارىشتان، تاۋەلسىز اسپانىما تەلمىردىم. كۇن استىندا كىسىنەسىپ 

تابىسقان، الەمدى ابات مىنەزدى ايبىنىما 

سەندىردىم. سان عاسىرلىق سامايىمنان، ازاتتىقتىڭ اۋەنىن سورعالاتىپ. ەركىندىكتىڭ ولەڭىن توگىلتىپ 

تاڭدايىمنان، وتكەنىمدى ويلادىم،مۇڭعا 

باتتىم. بۋرىل ءتۇن.اقشۋلان اي استىندا، قالىڭ قولىن شۋلاتىپ مىڭداعان. اش ارىستانداي اتىلىپ جاي 

استىندا، التاي مەن بايكالدى بيلەگەن 

عۇن بابام. ءتۇبى ءبىر تۇركىنىڭ قامى ءۇشىن، بوزداقتارىمنىڭ قۋ سۇيەگىن 

سويلەتىپ، تاسقا قاشالعان كۇلتەگىننىڭ 

ارى ءۇشىن، حاتقا جازىلعان تونىكوكتىڭ 

زارى ءۇشىن، كوك تۋىمنىڭ استىندا كۇڭىرەنىپ 

سويلەدىم. كۇركىرەتىپ كەۋدەمدە كەرەي مەن 

جانىبەكتىڭ نامسىن، ءبورى جورتقان قىراتقا 

بورەنەدەن تۋ تىكتىم، قارا ورمان حالقىمنىڭ قامى 

ءۇشىن، اتا جاۋىمدى سەمسەرىمدى سىلتەپ،

ايبىنىممەن ۇركىتتىم..... كەرىمدە كەرىم دالامنىڭ 

بەكىتىپ بوساعاسى مەن بەسىگىن، قاسقا جولىن ءپاش ەتىپ دۇنيەگە 

قاسىمنىڭ. ايقارا اشىتىم الەمگە ەلىمنىڭ 

ەسىگىن، قاقپاسىن سىلكىلەپ تاۋەلسىز 

عاسىردىڭ. قاقپاسىن سىلكىلەپ تاۋەلسىز 

عاسىردىڭ، ەلدىگىمدى بەكىتتىم جارعىسىمەن 

تاۋكەنىڭ، تىزەرلەپ تۇرىپ تاڭىرگە باس 

ۇردىم، "نۇرلى قىلا گور "-دەپ،

جۇرتىمنىڭ ەرتەڭىن. تىلەگىم وڭ بولىپ، ءبىر اللاعا 

سينىپ، ابلايدىڭ اق نايزاسىن قولعا 

الدىم. ماڭدايىم جارقىراپ،ءتاڭىرىم 

بۇيىرىپ، ازات ءبىر كۇندەردى ۇزاق ءبىر 

عاسىرعا جالعادىم.... قان جاپقان "جەتوقسان" الاڭدا، قايرات بوپ قايتادان سىلكىندىم. كۇركىرەپ جار سادىپ دۇنياۋي 

عالامعا، ازاتتىق دەپ اشششى ءبىر وكسىكپەن 

جۇلقىندىم.... سوناااان سوڭ..... ماڭگىلىك،ماڭگىلىك داڭعىلعا 

جول الىپ، ابات ءجۇزىم نۇرلانىپ، كوكىرەگىممەن قۋانىپ، اسپانعا جۇگىردىم قولىما 

كوكپەڭبەك تۋ الىپ. قولىما تۋ الىپ، اردا اداسىپ قالعان ءۇيىرىمدى 

شاقىردىم، ەدىل،جايىق،الاتاۋ،اتىراۋ 

اراسىن، ىلە،التاي،تارباعاتاي،ءور 

قىپشاق دالاسىن، بايان ولگەي،تاشكەنت،ىستامبۋل 

ساعاسىن، التى الاشتىڭ بالاسىن الماتىعا 

الدىردىم، التى قۇرلىقتىڭ باسىن ءيدىرىپ، التى ميليارتىڭ ەسىن جيدىرىپ، اق ۇلپاداي اسەم الاڭعا اق 

دۇعاسى الديلەپ، ابىلايدىڭ ءمۇسىنىن قۇيدىرىپ، ازيانىڭ  توسىنە ايبارلى استانا 

سالدىردىم.... نۇر وتان تۇعىرىندا قىرانداي 

قالىقتاپ، تورتكىل دۇنيەنى ەلىتىپ، ەحرو- نى قولىما قوندىردىم، نۇر وتان،نۇرلى جول،نۇر اعا، ماڭدايىممەن ءسۇيىپ كوكپەڭبەك 

تۋىمدى، اتتاندىم ماڭگىلىك نۇرلى 

عالامعا، كۇبىرلەپ تۇرىپ كوك تاسقا 

جازدىم، ماڭگىلىك ەل "ماااڭگىلىك"- كۇن استىندا كۇللى قازاق 

اماندا! ەستەمەس شاكىرجان 1995 جىلى دۇنيەگە كەلگەن. قازىرگى تاڭدا قوجا احمەت 

ياسساۋي اتىنداعى حالىقارالىق 

قازاق - تۇرىك ۋنيۆەرستەتىنىڭ 

1 كۋرس ستۋدەنتى.